Αναζήτηση

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ





Γράφει ο
Αλέξανδρος  Ι.Νομικός
Ιατρός-Παθολογοανατόμος
Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 
ΠΑΠΑΓΟΥ-ΧΟΛΑΡΓΟΥ
  



Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό Lancet, η ανεργία και τα οικονομικά χρέη έχουν περιορίσει την πρόσβαση των Ελλήνων και ιδιαίτερα όσων ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, στην ιατρική περίθαλψη. Οι περικοπές στον προϋπολογισμό και οι ελλείψεις στο προσωπικό των νοσοκομείων έχουν εντείνει το φαινόμενο αυτό ακόμα περισσότερο. Δραματική αύξηση, επίσης, έχει σημειωθεί στον αριθμό των αυτοκτονιών τα τελευταία χρόνια, καθώς από το 2007 έως το 2009 το ποσοστό αυξήθηκε κατά 17%, ενώ, όπως αναφέρθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο, κατά την περίοδο 2009-2010, η αύξηση έφτασε το 25%.


Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, ο αριθμός των φορέων HIV/AIDS αναμένεται να έχει αυξηθεί κατά 52% σε σχέση με την περασμένη χρονιά. Αύξηση παρουσιάζεται ακόμη στην πορνεία και στον αριθμό των χρηστών ηρωίνης, όμως οι περικοπές στον προϋπολογισμό περιορίζουν την βοήθεια που μπορεί να τους παρασχεθεί από το κράτος.


Επίσης, η αύξηση των ψυχικών διαταραχών και της θνησιμότητας από ισχαιμική καρδιοπάθεια είναι από τις πιο εμφανείς συνέπειες της οικονομικής κρίσης, επηρεάζουν δε ως επί το πλείστον τις ασθενέστερες οικονομικές και κοινωνικές τάξεις.


Εξάλλου, εκατοντάδες άστεγοι «υποδύονται» τους αρρώστους στις γενικές εφημερίες των δημόσιων νοσοκομείων, με στόχο να βρουν στέγη και φαγητό, έστω και για μία νύχτα. Από την άλλη, ασφαλισμένοι ασθενείς που περιμένουν την εισαγωγή τους στα νοσοκομεία, στέκονται στην ουρά της λίστας αναμονής. Σε κάθε περίπτωση, η διάθεση των πολύτιμων κλινών που προορίζονται για σοβαρά περιστατικά καθυστερεί.


Στα παραπάνω προβλήματα θα πρέπει να προστεθούν και οι δύσκολες συνθήκες υπό τις οποίες λειτουργούν πολλά επαρχιακά νοσοκομεία, τα οποία υποστελεχωμένα και απομονωμένα λειτουργούν περισσότερο ως προεκλογικές βιτρίνες, εγκαινιάζονται δε συνήθως περί τις τρεις φορές έκαστο σε προεκλογικές περιόδους.


Η δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών για την υγεία, αλλά και η μείωση των επισκέψεων σε ιδιώτες ιατρούς ή οδοντιάτρους, που είναι απότοκο της προσπάθειας των λιγότερο προνομιούχων να ισοσκελίσουν τους ελλειμματικούς οικογενειακούς προϋπολογισμούς, συντελούν στη δημιουργία ενός εκρηκτικού μείγματος. Εξάλλου, είναι αποδεδειγμένο διεθνώς πως τα προγράμματα διεθνούς οικονομικού ελέγχου που αναπόφευκτα οδηγούν στη μείωση των δημόσιων δαπανών για την υγεία, προκαλούν (και μάλιστα σε στατιστικά σημαντικό βαθμό) μείωση του επιπέδου υγείας, αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας και μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης. Η συνολική εικόνα της κατάστασης στην Ελλάδα παρουσιάζεται ιδιαιτέρως ανησυχητική και διαπιστώνεται ότι σε περιόδους κρίσης εκείνοι που πλήττονται περισσότερο είναι όσοι ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, καθώς στερούνται θεμελιώδη δικαιώματα όπως η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, με αποτέλεσμα, στις χειρότερες περιπτώσεις, να κινδυνεύει η ίδια τους η ζωή.


Ο κοινωνικός αποκλεισμός δεν είναι λύση. Αντίθετα, με την ισχύουσα οικονομική κρίση χρειάζεται εντατικοποίηση των προσπαθειών στην κοινωνική επανένταξη, και ιδιαίτερα στο κομμάτι της ένταξης στην αγορά εργασίας. Παράλληλα η ενίσχυση κοινωφελών οργανισμών, σε συνδυασμό με την επαρκή στελέχωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τη στήριξη υποδομών υποστήριξης ευπαθών κοινωνικών ομάδων, θα δημιουργήσουν έναν προστατευτικό μηχανισμό για τους ασθενέστερους που πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από την κρίση. Η σταθερή άνοδος στην ποιότητα και την ποσότητα των προσπαθειών αυτών εγγυάται την ευρύτερη δυνατή απήχηση ώστε να πραγματωθεί ένα δυναμικό σύστημα αντιμετώπισης των νέων μεγάλων απαιτήσεων της εποχής μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: