Αναζήτηση

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ






Γράφει ο 
Αλέξανδρος Ι. Νομικός
Ιατρός-Παθολογοανατόμος 
Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΠΑΠΑΓΟΥ-ΧΟΛΑΡΓΟΥ




 

Με τον όρο πρόληψη εννοούμε τη διαδικασία εξάλειψης αιτιών θανάτου που μπορούν να αποφευχθούν και σχετίζονται με την ανθρώπινη συμπεριφορά ή το περιβάλλον.

Στόχος της πρόληψης είναι η βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής και η μακροπρόθεσμη μείωση των δαπανών υγείας. Κατά μια άλλη άποψη, η έννοια της πρόληψης σχετίζεται με την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης για διατήρηση της υγείας ή σε ενδεχόμενη εμφάνιση της νόσου την διασφάλιση της αναστολής ή επιβράδυνσης της κλινικής της εξέλιξης. 

Βασική παράμετρο της πρόληψης αποτελεί η γνώση της φυσικής ιστορίας της νόσου καθώς και του αποτελεσματικού χρονικού σημείου εφαρμογής της διαδικασίας. 

Με βάση τα παραπάνω, η πρόληψη μπορεί να είναι: α) πρωτογενής , με στόχο τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της νόσου με αποφυγή της επαφής με νοσογόνους παράγοντες ή την ενίσχυση της φυσικής άμυνας β) δευτερογενής, που αποσκοπεί στην αναστολή της εξέλιξης της νόσου η οποία όμως έχει ήδη εμφανιστεί και γ) τριτογενής που στοχεύει στον περιορισμό της ανικανότητας που μπορεί να επέλθει ως αποτέλεσμα του νοσήματος, καθώς και στην ελαχιστοποίηση των παρενεργειών της κλινικής θεραπείας. 

Πέραν από τα διάφορα ουσιαστικά που δύνανται να προσφερθούν από τα δημοτικά ιατρεία και που ως επί το πλείστον συνίστανται στην παροχή υπηρεσιών υγείας που δεν απαιτούν εισαγωγή σε νοσοκομείο, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη εστίασης και στην πρόληψη. Έτσι υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού, προληπτικής οδοντιατρικής, μετανοσοκομειακής φροντίδας και αποκατάστασης, προγράμματα παρακολούθησης χρονίως πασχόντων, αλλά και προγράμματα προστασίας ευπαθών  κοινωνικών ομάδων, σε συνδυασμό με μαζικές και ουσιαστικές παρεμβάσεις  ενημέρωσης και προληπτικού έλεγχου συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων (επί  παραδείγματι λήψη και αξιολόγηση test pap), αποτελούν μια αυτοδιοικητική πρόκληση σε τοπικό επίπεδο.  

Μία αποτελεσματική τοπική αυτοδιοίκηση προϋποθέτει τοπικές επιλογές. Προϋποθέτει τοπικές αρχές ικανές να αντεπεξέρχονται σε συγκεκριμένα προβλήματα, να λαμβάνουν υπόψη τις τοπικές συνθήκες και επίσης να επιτρέπουν και προωθούν προγράμματα και καινοτομίες, στηρίζοντας έτσι την ύπαρξη της πολυφωνίας στο κυβερνητικό σύστημα. Ωστόσο, η τοπική αυτοδιοίκηση υπάγεται σε ένα εθνικό σύστημα διακυβέρνησης που εξασφαλίζει την ομοιογένεια μίας κοινωνίας σε εθνικό επίπεδο. Σε κάθε σύστημα διακυβέρνησης πρέπει να επιτευχθεί μία ισορροπία μεταξύ της απαιτούμενης ομοιογένειας και της επιθυμητής πολυφωνίας. Οι απόψεις γύρω από το κατάλληλο σημείο ισορροπίας διίστανται. Είναι ευκολότερο να εντοπίσουμε μία κατάσταση ανισορροπίας, παρά το βέλτιστο σημείο ισορροπίας

Εδώ ακριβώς είναι η συνειδητοποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης, για το πόσο ενεργή πρέπει να γίνει και να αναλάβει τις ευθύνες της στο φυσικό, και στο δομημένο περιβάλλον, και σαν κοινοτικός τρόπος ζωής σ’  αυτήν την προσπάθεια προαγωγής υγείας.

Όπως και η ενημέρωση του πολίτη ώστε να κατανοήσεικαι να προσδιορίσει τους παράγοντες εκείνους ώστε να ικανοποιεί τις  ανάγκες του αλλά  και  να παρεμβαίνει  στο  περιβάλλον  του  μετρόποπου  να  μην   βλάπτει την κατάσταση της σωματικής, κοινωνικής και ψυχικής ευεξίας του. 

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
 
  1. Λιαρόπουλος Λ.: Οργάνωση Υπηρεσιών και Συστημάτων Υγείας Τόμος Α’, εκδ. Βήτα, Αθήνα (2007)
  2. ΤούνταςΙ: Ομιλία από το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο της «ΕΡΓΟΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ» με θέμα : «Προληπτική Ιατρική και Τοπική Αυτοδιοίκηση» (2008)
  3. Φεργαδάκη Μ.: Κοινωνική Πολιτική Υγείας στην Τοπική αυτοδιοίκηση: Η περίπτωση του Δήμου Ν. Αλικαρνασσού. (2011)
  4. Αθανασάκης Κ, Καρέλα Α, Καραμπλή Ε, Κυριόπουλος Ι, Λιονής Χ, Μυλωνά Κ, Σουλιώτης Κ, Τριτάκη Γ, Τσιάντου Β. Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης στην δημόσια υγεία. Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης ΕΣΔΥ(2009).
  5. John David Stewart :Modernising British local government: an assessment of Labour's reform programme. Palgrave Macmillan Limited, (2003)



Δεν υπάρχουν σχόλια: